Home

Komp u ter hulp ICT-opleidngen

Stichting Trix trekt de stekker er uit.

Het gaat Haagse gemeentelijke diensten weer lukken om een jongerenleerproject om zeep te helpen als de gemeenteraad niet ingrijpt.
Volgens
het subsidieregister heeft De Trix 331.975 euro gekregen en heeft de verhuizing van Scheveningen naar de Binckhorst ook nog eens 200.000 euro gekost.
Vervolgens wordt er van gemeentewege geklaagd dat er te weinig jongeren doorstromen, terwijl de gemeente zelf daar geen jongeren aangemeld heeft, maar er wel ruim een half miljoen euro is geinvesteerd. (?)
Nu de gemeente ook nog de onmogelijke eis stelt aan de De Trix dat jongeren met 3 maanden naar school of naar werk geholpen dienen te worden, heeft de stichting besloten de stekker er uit te trekken.
Het blijkt dat ze van gemeentewege dan ook totaal geen weet hebben van wat De Trix nu eigenlijk doet.
Dan maar wat uitleg via het AD.

Leerplek voor probleemjongeren stopt ermee na onenigheid met gemeente:
'Ze hebben geen flauw idee van wat we hier doen
'

Bram Stoop, projectleider van De Trix heeft het Haagse bestuur per brief op de hoogte gebracht van het voornemen er mee te stoppen.


Reageer....

Geacht college B&W,
gemeenteraad leden en
commissie leden niet raadsleden.                                                      

Den Haag, 22-05-2020

Wellicht heeft u het persbericht gelezen over opheffen van  stichting Trix per 1 juli 2020. De reden voor het opheffen van de stichting, is dat we (Stichting Trix en de gemeente Den Haag) het niet eens zijn geworden over de manier van financieren. Ik schrijf dit bericht vanuit mijn functie als voormalig projectleider van de stichting Trix, waarbij ik u wil informeren over de Trix en wat er afgelopen  3 jaar is gebeurd.  Ook de relatie met gemeente Den Haag komt hierbij aan de orde. Doel van dit bericht is om u vanuit het perspectief van een uitvoeringsorganisatie bewust te maken van de consequenties van beleidskeuzes. Beleid op papier klinkt soms zo aantrekkelijk en eenvoudig, maar blijkt bij het in praktijk brengen hele andere negatieve effecten tot gevolg te hebben. In dit geval heeft het direct invloed op de, zoals we die in beleidstaal omschrijven, 'meest kwetsbare jongeren'. En ja, met deze beleidskeuzes vallen er wel degelijk jongeren tussen wal en schip, iets wat in onder andere in het coalitieakkoord en jeugdbeleid van gemeente Den Haag wordt omschreven als een onwenselijke situatie. 

Wel jongeren, geen plaatsing

Om te beginnen wil ik benadrukken dat zoals in persbericht staat dat de relatie met gemeente Den Haag altijd goed is geweest. De afgelopen 3 jaar is hier stapsgewijs verandering in gekomen en werd de instroom minder vanuit vooral de dienst SZW en veiligheidshuis bureau nazorg. Ook hulpverleningsinstellingen die jongeren wilden plaatsen bij de Trix kregen dit niet voor elkaar omdat de deskundigen in de hulpverlening de Trix wel juiste plek vonden, maar diegene (van de gemeente Den Haag) die toestemming moest geven voor het plaatsen van een jongere bij de Trix, geen toestemming gaf. Dit terwijl de trajecten voor gefinancierd waren. Met andere woorden: diegene die de jongeren het beste kenden werden aan de kant gezet voor richtlijnen, budgettering en beleid (waar maatwerk en het werken vanuit de jongeren zelf in de beleidstaal gebezigd wordt!)

Steeds minder jongeren 

In de half jaar en jaarrapportage gaven we telkenmale aan dat de instroom achteruit liep en dat er op gegeven moment geen verbetering in kwam. Het bestuur van de Stichting en medewerkers van de gemeente bespraken deze rapportages, maar hoe vreemd ook, de instroom kwam niet op gang. 

Een dure verhuizing

Na vele jaren moest de Trix van de Scheveningse haven weg waar we 25 jaar hebben gezeten omdat er een hotel komt. Ons nieuwe bestuur gaf in tegenstelling tot vorige bestuur al hun medewerking om dit tot stand te brengen. En wij als personeel waren blij dat we weg gingen vanwege de staat waarin een en ander verkeerde. Vorig jaar was het zover en zijn we in het eerste kwartaal verhuisd naar de prachtige locatie aan de Mercuriusweg 1 A in de Binckhorst. Dit is allemaal gebeurd vanuit intensieve samenwerking met de gemeente Den Haag. Er zijn veel kosten gemaakt voor deze verhuizing die voor het grootste deel door gemeente Den Haag zijn betaald. 

Ten tijde van de verhuizing in 2019 is er met geen woord gerept over een nieuwe manier van financieren. Wel hadden we eerder een opdracht gekregen om te gaan kijken naar derde geldstromen. Toen werd ook gesuggereerd dat we op gegeven moment financieel onafhankelijk moesten worden. Een wat het bestuur betreft onmogelijke opgave aangezien al deze jongeren onder de verantwoordelijkheid van het publieke domein en specifiek de gemeente vallen. Het bestuur is daarover in gesprek gegaan met wethouder Bert van Alphen. Deze gaf in een gesprek aan dat hij de Trix een warm hart toedraagt maar dat er te weinig jongeren bij de Trix zijn en hij vroeg zich hardop af waar die jongeren zitten want er zijn er genoeg. We hebben uitgelegd dat dit te maken heeft dat gemeente Den Haag trajecten inkoopt maar simpelweg de jongeren niet levert wetende dat deze er ruimschoots zijn.

Vanuit hulpverlening wel behoefte aan een werkwijze zoals bij de stichting Trix

Penitentiaire inrichtingen zoals Teylingereind geven aan dat ze tegen een muur aanlopen als ze jongeren bij de Trix willen plaatsen. Hetzelfde wordt aangegeven bij jeugdzorg en diverse andere hulpverleningsinstanties. Tijdens een bezoek aan de dienst SZW aan de Binckhorst gaf de leidinggevende aan het bestuur van de Trix en mij aan dat we precies op tijd waren want er zouden voldoende cliënten zijn voor de Trix. Tijdens presentaties bij team participatie werd ook gezegd "we hebben cliënten genoeg". We hebben vanuit de stichting alles op alles gezet om de instroom te verbeteren, maar alleen de instroom vanuit leerlingzaken liep goed. Op een gegeven moment waren er zelfs ouders die hun kind bij de Trix wilden plaatsen. 

Negatieve beeldvorming?

Steeds meer geluiden kregen we dat er een negatieve lobby over de Trix plaats had gevonden en men beweerde zelfs  dat de Trix eigenlijk niet van deze tijd is. Als je dat lang genoeg blijft roepen dan wordt het ook zo jammer genoeg. In gesprekken met ambtenaren waar we de vraag kregen "wat doen jullie eigenlijk" zegt al genoeg als je niet weet wat er bij de Trix gebeurd. Terwijl er wel een beeld werd neergelegd over het niet-functioneren van de Trix. Deze twee dingen leken niet op elkaar aan te sluiten: tot twee jaar geleden was iedereen vol lof over de werkwijze van de Trix en over de manier waarop deze kwetsbare jongeren geholpen werden hun leven weer op de rit te krijgen. En in twee jaar tijd was de beeldvorming volledig omgedraaid door mensen die zelf niet eens goed wisten wat er precies gebeurde bij de Trix. 
We vroegen ons ook af of gemeenteraad wel op de hoogte was van dit alles aangezien we ook geen raadsleden en wethouders meer zagen terwijl ze in het verleden de deur plat liepen. Diverse fracties hebben via de mail (in ons bezit) aangegeven dat ze de Trix wilde bezoeken maar nooit iemand gezien op nieuwe locatie. Hoe kan dit, want de Trix is namelijk nog dezelfde Trix als welke als paradepaardje verkocht werd in Haaglanden?
  
We wilden dit (als bestuur en werknemers) bespreken met de wethouder van Groep de Mos Rachid Guernaoui want die stond er voor open. De dag dat dit zou gebeuren was de wethouder  helaas in conflict met de gemeente  en kwamen we wederom bij wethouder Van Alphen terecht. Het tweede gesprek met wethouder van Alphen was positief want we zouden opnieuw over de toekomst van de Trix gaan praten. Toen waren we inmiddels al gesetteld aan de Mercuriusweg 1A en hadden we 8 jongeren onder begeleiding waarvan 1 jongere via het samenwerkingsverband.

Een onhaalbare financiering voor de inzet die nodig is voor de jongeren 

Ook toen vertelde de ambtenaren dat de Trix een prima organisatie is en aan de werkwijze ook niks mis was. Het prestatiegericht subsidiëren bleek al snel een punt te gaan worden. Dit zou inhouden dat we een bedrag per jongere zouden kunnen krijgen, in plaats van een totaal subsidie om de Stichting in bedrijf te houden. Uit een rekensom bleek dat we dan 600 jongeren per jaar moesten gaan bedienen om aan het subsidiebedrag te gaan komen, wat natuurlijk niet haalbaar is. Bij de Trix zitten geen jongeren die je binnen 3 maanden op de rails krijgt en ze op school of werk krijgt, de tijd is daar te kort voor. Het betreft jongeren, waarvan de meeste uit gebroken gezinnen, die uit detentie komen en/of langdurig niet op school zijn geweest. Deze jongeren zijn geen handel die je in een inkoophokje kan stoppen, maar het zijn jongeren met complexe sociale en maatschappelijke problemen waar bij de Trix de tijd voor genomen werd. Vooral omdat bleek dat dit de enige manier was om 70% van deze jongeren weer wat perspectief te bieden dat ze bij al hun andere hulpverleningstrajecten (soms tot wel 8-15 eerdere trajecten) niet gekregen hadden. 

De Trix heeft een speciale erkenning van het ministerie van justitie die weinig organisaties hebben. Deze erkenning kreeg de Trix vanwege de professionele begeleiding van jongeren met een meervoudige problematiek en is kort geleden met 3 jaar verlengd door MIN/JUS. Kortom justitie is nog steeds trots op de Trix en gemeente geeft aan dat we met deze jongeren prestatiegericht moeten gaan worden. De ervaring die wij hebben is dat mensen die zeggen dat ze een paar honderd jongeren per jaar aan werk of school helpen dit simpelweg niet waar kunnen maken als het gaat om de doelgroep waar de stichting Trix mee werkt. Dit wordt ook bevestigd door hulpverlening en penitentiaire instellingen. 

Deze jongeren passen niet in een beleidshokje en financiering

Toen duidelijk werd dat we er niet uit gingen komen hebben we als stichting met ondersteuning van organisatieadviseur Ilse Hofland gekeken naar een mogelijke doorstart. Ook hier bleef de financiering een probleem: de gemeente Den Haag is nog bij lange na niet in staat echte integrale financiering tot stand te krijgen. Deze jongeren passen niet in het hokje "onderwijs", niet in het hokje "werk en inkomen", niet in het hokje "veiligheid" en niet in het hokje "wajong". Het enige dat overbleef was misschien "gespecialiseerde jeugdzorg", maar ook daar zitten zo gigantisch veel randvoorwaarden aan vast dat het bijna onmogelijk is de financiering rond te krijgen. Met andere woorden: het is niet de werkwijze van de stichting Trix die achterhaald is, maar het zijn de richtlijnen en systeemwereld die tegenhouden dat deze jongeren hun plekje bij de Trix kunnen krijgen. Na drie maanden gesprekken hierover,  bleek dat we dit  jaar de financiering niet rond zouden gaan krijgen.

Nu is het zo dat 1 juli het einde van de Stichting Trix markeert. Of U moet als gemeenteraad of college nogmaals nadenken of dit is wat we willen met deze jongeren. De jongeren die nooit de juiste hulp zullen krijgen omdat ze niet zomaar in een hokje passen. Prestatiegericht voor deze jongeren werkt contra en doen we ze ernstig te kort mee. Denken vanuit hun referentiekader is nodig en zoals we altijd zeggen bij de Trix "als we ze geen kans geven dan hebben ze ook geen kans"

Afgelopen dagen heb ik veel reacties gehad en vragen gekregen.  Ik geef hier altijd antwoord op en ook richting de politiek zeg ik, heeft u vragen dan hoor ik dat graag. 

Bram stoop

www.stichtingtrix.nl